Abel Sançez: një histori pasioni

“Abel Sançez” është një nga veprat më të ndjeshme të Miguel de Unamunos, që mund të lexohet si një histori pasioni apo si historia e një pasioni. Përfaqëson përfshirjen në një mënyrë të re narrative në karrierën romantike të Unamunos: atë të rrëfimtarit. Kjo temë, që i përket trashëgimisë së kulturës dhe që është trajtuar prej letërsisë në të gjitha zhanret, merr një trajtim të dyfishtë në këtë vepër, pasi mund të lexohet si varianti tjetër i historisë së Kainit dhe Abelit – një histori pasioni – ose si analiza e brendisë së një personazhi – historia e një pasioni. Edhe përtej kësaj, Unamuno përpiqet të depërtojë në atë që, në dukje, është ves historik zilie dhe cinizmi i spanjollëve.